De kunstenaar:

Nicolette C. Arens

Opleiding: Academie voor Beeldende Kunsten St. Joost, Breda; afstudeerrichting: Autonome Grafische Kunsten

 De kunst: 

Afgestudeerd als autonoom grafisch kunstenaar zijn de grafische technieken in haar werk geleidelijk aan vervangen door de techniek van het schilderen. Het kleurgebruik en de vormgeving blijven de grafische achtergrond weliswaar nog verraden, maar ook hier is reeds de verschuiving naar het teken- en schilderachtige in gang gezet. Het vette aanzetten van felle kleuren tegen de dikke zwarte belijning maakt meer en meer plaats voor lossere lijnen.

Door in haar landschappen soms een kaleidoscopische invalshoek te gebruiken ontstaat er een treffend beeld dat vooral een bepaalde sfeer uitdrukt.
Het werk is als het ware een studie naar vorm en kleur, gecombineerd met haar voorliefde voor eilanden, het grensgebied tussen land en water met al zijn bewoners (papegaaiduiers zijn een rode draad), vuurtorens en koude streken.

Kippen en koeien hebben zich langzaam een heel eigen plaats in haar werk veroverd. Nadat ze zelf kippen is gaan houden, en deze dus uitgebreid kon gaan bestuderen, zijn deze vogels a.h.w. in haar vingers gaan zitten. Het bleek dat niets menselijks kippen vreemd is. 
Langzaam zijn schetsen en krabbels uitgegroeid tot de tekeningen en schilderijen van vandaag. Er is een voortdurende communicatie gaande tussen kip en toeschouwer; zoals kippen dat nu eenmaal graag doen. Daarbij willen ze ons ook nog wel eens een spiegel voorhouden.
Koeien daarentegen zijn hele mooie wezens die opgesloten zijn in een zwaar lijf waar ze zelf weinig mee kunnen. Nicolette probeert dan ook het koeien-zieleleven weer te geven en laat ze van het doek rollen, door de wei buitelen en knipogen, paraderen en genieten van het leven.

 

After receiving her Fine Arts degree in the graphic arts, Nicolette Arens has gradually moved away from graphic techniques to drawing and painting. Although her background in graphics can still be seen in the colouring and style of much of her work, the formal accentuation of bright colours against thick black lines is gradually giving way to a looser, freer style, which is most evident in her drawings and paintings of chickens.

The natural world forms the core of Arens’ work. She is especially fond of islands, lighthouses and the borderline between land and sea with all its inhabitants (puffins are a leitmotiv in her work). Her art is a study of form and colour: “What particularly interests me is the interaction of the visual elements of lines, shapes, tones and colours”. By introducing a kaleidoscopic aspect into her landscapes and leaving out unnecessary details, she creates an unusual atmosphere in which the individual forms appear abstract while the whole remains figurative in nature.

Chickens have slowly but surely captured a special place in Arens’ work. After she started keeping chickens and was able to get ‘up close and personal’ with these lively birds, Arens suddenly found them appearing on paper! The early sketches en drawings have evolved into the colourful, cartoonesque chicken paintings of today. Like their living counterparts, Arens’ chickens are active and curious, ready to poke their beaks into everyone’s business and constantly seeking contact with each other and the spectator. However, unlike real chickens, who are usually too lazy to fly any great distance, also Arens’ painted ladies are both willing and able to fly the coop and see the world.

 

 Vaeroy, Lofoten